Alle soorten › Zangvogels › Vireo's › Mangrovevireo
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Mangrovevireo | Vireo pallens
Mangrove Vireo | Vireo manglero
De mangrovevireo is een kleine, vaal olijfkleurige vireo van mangrovebossen en kuststruweel. Hij leeft alleen in het gidsgebied, langs beide kusten van Mexico tot Costa Rica, en blijft vaak verborgen in dicht gebladerte.
Geluid
Laat een snel herhaalde reeks korte, wat nasale tonen horen, daarnaast een schor, rasperig gekwetter.
Opname: Alán Palacios — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm. Bovendelen grijsachtig olijfgroen, onderdelen vaal geelachtig. Geelachtige teugel en een lichte streep boven het oog. Twee witachtige vleugelstrepen. Vogels aan de Caribische kant zijn doorgaans geler van onderen dan die aan de Pacifische kant.
Verwarringssoorten
De witoogvireo Vireo griseus, een wintergast, heeft een wit oog en een gele bril die rond het oog doorloopt. Bells vireo Vireo bellii is grijzer, met minder geel en een minder duidelijke teugel. De cozumelvireo Vireo bairdi (alleen op Cozumel) heeft kaneelbruine kopzijden en flanken.
Leefgebied
Mangrovebos, kuststruweel en randen van lage bossen langs de kust; op het schiereiland Yucatán en in Belize en Petén plaatselijk ook landinwaarts in struweel en secundair bos. Zoekt laag tot halfhoog in dicht gebladerte naar insecten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Langs de Pacifische kust van het noordwesten van Mexico tot Costa Rica, en aan de Caribische kant van het schiereiland Yucatán zuidwaarts tot Nicaragua, inclusief de Bahía-eilanden van Honduras. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het best te vinden op de zang langs de rand van mangrovebossen; zit vaak verborgen in het dichte gebladerte.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Plaatselijk vrij algemeen; achteruitgang van mangrovebos vormt een risico.
Wetenschappelijke naam
Vireo pallens | Salvin, 1863
Salvin beschreef de soort in 1863 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Vireo werd in 1808 ingevoerd door Vieillot. Vireo werd door Latijnse schrijvers gebruikt voor een kleine, groene trekvogel, waarschijnlijk de wielewaal; ook de groenling is voorgesteld. pallens is Latijn voor 'bleek', naar het vale, weinig contrastrijke verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Realejo, Nicaragua (omstreden; mogelijk Punta Arenas, Costa Rica).