Alle soorten › Zangvogels › Muggenvangers › Grijskeelmuggenvanger
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Grijskeelmuggenvanger | Polioptila schistaceigula
Slate-throated Gnatcatcher | Perlita pizarrosa
De grijskeelmuggenvanger is een donkere muggenvanger van de kronen van vochtig bos. In het gidsgebied komt hij alleen voor in het oosten van Panama, waar hij schaars is en vooral in de voetheuvels leeft.
Geluid
Een droge, korte reeks tjirpende tonen en nasale, miauwende roepjes, zoals bij andere muggenvangers.
Opname: Olaf Jahn — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
10 cm. Bovendelen donker leigrijs. Keel en borst leigrijs, buik wit, waardoor de donkere keel en borst scherp afsteken. Staart lang en smal, zwart met wit langs de buitenste veren. Snavel kort en dun.
Verwarringssoorten
De witbrauwmuggenvanger Polioptila bilineata heeft een witte keel en onderdelen en een witte wenkbrauwstreep. Andere kleine kruinvogels zoals miersluipers (Myrmotherula) hebben een kortere staart en meestal vleugelstrepen.
Leefgebied
Kronen en randen van vochtig heuvel- en voetheuvelbos. Zoekt tussen de bladeren naar kleine insecten en gaat vaak mee met gemengde groepen kruinvogels.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen in het oosten van Panama, vooral in Darién. Buiten het gidsgebied in het westen van Colombia en het noordwesten van Ecuador.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in gemengde groepen in de kronen van bos in de voetheuvels van Darién. De donkere keel is het beste kenmerk.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. In het gidsgebied schaars en plaatselijk, beperkt tot het oosten van Panama.
Wetenschappelijke naam
Polioptila schistaceigula | Hartert, 1898
Hartert beschreef de soort in 1898 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Polioptila werd in 1855 ingevoerd door Sclater. Polioptila is Grieks, van polios 'grijs' en ptilon 'veer': 'grijsgeveerd'. schistaceigula is Latijn, van schistaceus 'leigrijs' en gula 'keel', naar de donkergrijze keel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cachaví, Esmeraldas, Ecuador.