Alle soorten › Zangvogels › Klauwieren › Amerikaanse klapekster
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Amerikaanse klapekster | Lanius ludovicianus
Loggerhead Shrike | Alcaudón verdugo
De Amerikaanse klapekster is een grijs-zwart-witte zangvogel met een zwart masker en een haaksnavel, die vanaf een uitkijkpost op prooi jaagt. Hij spietst prooien op doornen of prikkeldraad. In het gidsgebied leeft hij in open terrein in het noorden en midden van Mexico.
Geluid
Meestal stil. Roept met schorre, rasperige tonen. De zang bestaat uit herhaalde korte frasen en zoemende of krassende tonen.
Opname: Manuel Grosselet — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto
Herkenning
20–23 cm. Bovendelen grijs, onderdelen witachtig. Breed zwart masker dat boven de snavelbasis over het voorhoofd doorloopt. Vleugels zwart met een witte vlek aan de basis van de handpennen, die in de vlucht goed zichtbaar is. Staart zwart met witte zijkanten. Snavel kort, zwart en met een haak. Jonge vogels bruiner grijs met fijne golfjes op de onderdelen.
Verwarringssoorten
De spotlijster Mimus polyglottos heeft een vergelijkbaar grijs-wit verenkleed en witte vleugelvlekken, maar mist het zwarte masker, heeft een dunne snavel en een langere staart en vliegt fladderender.
Leefgebied
Open terrein met verspreide struiken, palen en draden als uitkijkpost: graslanden, halfwoestijn, woestijnstruweel, akkers en weiland, ook langs wegen en in de randen van dorpen. Jaagt op grote insecten, hagedissen, kleine knaagdieren en kleine vogels.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Standvogel in Baja California en het noorden en midden van Mexico, zuidwaarts tot ongeveer Oaxaca. In de winter komen er trekvogels uit Noord-Amerika bij. Buiten het gidsgebied in een groot deel van de Verenigde Staten en het zuiden van Canada.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het best te zien op palen, draden en losse struiken langs wegen door open, droog terrein in het noorden van Mexico.
Staat van instandhouding
Gevoelig. Is in Noord-Amerika over een lange periode sterk achteruitgegaan, vermoedelijk door veranderingen in landbouw en landgebruik en door bestrijdingsmiddelen; in Mexico plaatselijk nog vrij algemeen.
Wetenschappelijke naam
Lanius ludovicianus | Linnaeus, 1766
Linnaeus beschreef de soort in 1766 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Lanius werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. Lanius is Latijn voor 'slager', naar de gewoonte van klauwieren om prooien op doorns en prikkeldraad te spietsen. ludovicianus is Latijn voor 'van Louisiana' (genoemd naar Lodewijk XIV, Ludovicus), waar het type vandaan kwam. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Louisiana (VS).