Alle soorten › Kolibries en gierzwaluwen › Kolibries › Puerto Ricaanse smaragdkolibrie
Puerto Ricaanse smaragdkolibrie | Riccordia maugaeus
Puerto Rican Emerald | Zumbadorcito de Puerto Rico
De Puerto Ricaanse smaragdkolibrie is de kleinste kolibrie van Puerto Rico en komt over het hele eiland voor, van de mangroven aan de kust tot het bergbos op de toppen. Mannetje en vrouwtje verschillen sterk van elkaar.
Geluid
De zang is een herhaalde, kwetterende frase van hoge, dalende tonen, gevolgd door een reeks lispelende tonen. De roep is een hoog tsik.
Opname: Daniel Lane — CC BY-NC-SA 3.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto
Herkenning
7,5–9,5 cm, het vrouwtje kleiner dan het mannetje, met een korte, rechte snavel en bij beide seksen een klein wit vlekje achter het oog. Het mannetje is donker metaalgroen van boven, met een blauwgroen glanzende keel, glanzend groene onderdelen en een gevorkte, staalblauwe staart. Het vrouwtje is grasgroen van boven en lichtgrijs van onder, naar de buik toe donkerder; haar staart is minder diep gevorkt, met groene middelste veren, staalblauwe binnenste veren en buitenste veren met een lichte basis en witte punt.
Verwarringssoorten
De Antilliaanse kuifkolibrie Orthorhyncus cristatus, in het oosten van Puerto Rico, is even groot, maar het mannetje heeft een puntige, groenblauwe kuif en donkergrijze onderdelen en een afgeronde staart; het vrouwtje heeft geen wit vlekje achter het oog. De groene mango Anthracothorax viridis en de Hispaniolamango Anthracothorax dominicus zijn veel groter, met een lange, gebogen snavel.
Leefgebied
Vrijwel alle beboste landschappen van het eiland: mangrove, droog kustbos, vochtig laaglandbos, bergbos en nevelwoud op de toppen, secundair bos, plantages en ook tuinen en stedelijk gebied. Zoekt nectar in alle lagen van het bos en vangt kleine insecten. Broedt het hele jaar, met een piek van februari tot mei; het nest zit vaak laag in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatietypen van het Caribisch gebied.
Verspreiding en trek
Endemisch op Puerto Rico, over het hele eiland. Van de omliggende eilanden is de soort niet als broedvogel bekend.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In El Yunque, het bergbos van Maricao en het droge bos van Guánica algemeen; ook in tuinen en parken. Vrouwtjes zijn te herkennen aan de lichtgrijze onderdelen en het witte vlekje achter het oog, mannetjes aan de staalblauwe, gevorkte staart.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is algemeen en past zich goed aan door de mens veranderde landschappen aan.
Wetenschappelijke naam
Riccordia maugaeus | (Audebert & Vieillot, 1801)
Audebert & Vieillot beschreef de soort in 1801 als Trochilus Maugaeus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Riccordia werd in 1854 ingevoerd door Reichenbach. Riccordia eert de Franse chirurg en natuuronderzoeker Alexandre Ricord (geb. 1798), naar wie ook de typesoort ricordii heet. maugaeus eert de Franse zoöloog René Maugé (1757–1802), die in 1796–1798 in West-Indië verzamelde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Puerto Rico.