Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Dwergara
Dwergara | Ara severus
Chestnut-fronted Macaw | Guacamayo frenticastaño
De dwergara is een kleine, overwegend groene ara met een donker kastanjebruin voorhoofd. Hij is niet inheems in het Caribisch gebied. Op Curaçao leeft een vrijlevende populatie die afstamt van ontsnapte of vrijgelaten kooivogels en die in en rond Willemstad broedt en gemeenschappelijke slaapplaatsen gebruikt.
Geluid
Een rauw, krassend kraa-ak, hoger en minder vol dan dat van de grote ara's, vooral in de vlucht en bij de slaapplaats. Groepen maken een aanhoudend gekrijs.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
45–50 cm, met een lange, puntige staart. Grotendeels groen, met een kastanjebruine band boven de snavel en een blauwachtige kruin. Het kale witte gezicht heeft fijne rijen zwarte veertjes. De bovenkant van de vleugel toont blauwe slagpennen en een rode vlek aan de voorrand; de onderkant van de vleugel is roodachtig, net als de onderkant van de staart. De snavel is zwart, de iris geel. De seksen zijn gelijk. In de vlucht valt de rode ondervleugel op.
Verwarringssoorten
De blauwkroonparkiet Thectocercus acuticaudatus, die op Curaçao in dezelfde wijken voorkomt, is kleiner, heeft een blauwe kop, een lichte bovensnavel en geen kaal wit gezicht. De maïsparkiet Eupsittula pertinax is veel kleiner, met een geelbruin gezicht en een gelige ondervleugel. Grote ara's zijn twee keer zo lang en rood of blauw-geel.
Leefgebied
Op Curaçao woonwijken met grote bomen, parken, hoven en golfterreinen, en het droge bos en struweel aan de rand van de stad. Eet vruchten, zaden, bloemen en knoppen van zowel inheemse als aangeplante bomen. Broedt in holten in bomen en palmen. In het oorspronkelijke areaal leeft de soort in bosranden, galerijbos en moerasbos.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatietypen van het Caribisch gebied.
Verspreiding en trek
Curaçao: gevestigde populatie, vooral in en rond Willemstad, met gemeenschappelijke slaapplaatsen in de stad. Op Bonaire zijn enkele vogels waargenomen, en van de Bahama's zijn er losse meldingen van vermoedelijk ontsnapte vogels. Van andere eilanden in het gebied zijn geen populaties bekend. Van nature van oostelijk Panama over het noorden van Zuid-Amerika en het Amazonebekken tot Bolivia en West-Brazilië; een verwilderde populatie leeft in Florida.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Op Curaçao in de vroege ochtend en tegen de schemering, wanneer groepen naar en van de slaapplaatsen vliegen; in de woonwijken rond Willemstad en bij Blue Bay zijn de vogels regelmatig te zien. De rode ondervleugel en de kastanjebruine voorkop onderscheiden hem van de parkieten.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Op Curaçao een exoot; de omvang van de populatie en de invloed op inheemse holtebroeders zoals de maïsparkiet zijn niet onderzocht.
Wetenschappelijke naam
Ara severus | (Linnaeus, 1758)
Linnaeus beschreef de soort in 1758 als Psittacus severus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Ara werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. Ara komt uit het Tupi, waar ará een klanknabootsende naam voor de ara's is. severus is Latijn voor 'streng, nors', naar de 'Papegoja trumpen' (norse papegaai) van Linnaeus uit 1754. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Amazonerivier (oorspronkelijk 'Indië', een vergissing).



