Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Barbadosdikbekje

Barbadosdikbekje | Loxigilla barbadensis

Barbados Bullfinch | Semillero de Barbados

Het barbadosdikbekje is de enige endemische vogelsoort van Barbados. Het gold lang als ondersoort van het Antillendikbekje, maar wordt sinds 2006 als aparte soort behandeld; het is de enige vorm in die groep waarbij mannetje en vrouwtje gelijk gekleurd zijn. Op Barbados heet het eenvoudig sparrow. De vogels zijn tam en komen tot op terrassen en in restaurants.

Barbadosdikbekje (Loxigilla barbadensis)
Foto: Mike & Chris — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een eenvoudig getjilp, af en toe een schorre, korte roep en een scherpe triller.

Luister: RoepXC1081936

Opname: David Darrell-Lambert — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

14–15 cm, met een dikke, kegelvormige donkere snavel. De bovendelen zijn donker olijfgrijs, de vleugels grotendeels bruin, de onderdelen grijs en de onderstaartdekveren roestbruin. De seksen zijn gelijk, en de vogels lijken sterk op het vrouwtje van het Antillendikbekje. Een zwart verenkleed zoals bij het mannetje van die soort ontbreekt.

Verwarrings­soorten

De maskergrondvink Melanospiza bicolor is veel kleiner, met een slankere snavel; het mannetje heeft een zwart gezicht en een zwarte borst, het vrouwtje is effen olijfgroen zonder roestkleurige onderstaart. Het Antillendikbekje Loxigilla noctis komt op Barbados niet voor.

Leefgebied

Vrijwel overal op het eiland: tuinen, parken, erven, hotelterreinen, ruigte, struikgewas langs de kust, akkerranden en het bos in de diepe ravijnen (gullies). Het eet zaden, vruchten, nectar en insecten, en daarnaast alles wat mensen achterlaten. Vogels in de stad blijken in proeven beter in het oplossen van problemen dan vogels van het platteland, en op Barbados is beschreven hoe dikbekjes suikerzakjes openscheuren. Het nest is een bol met een ingang aan de zijkant, in een boom of struik; het legsel telt twee of drie gevlekte eieren.

Verspreiding en trek

Alleen op Barbados, over het hele eiland. Buiten Barbados komt de soort niet voor.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,18° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Hotel- en restaurantterrassen, tuinen en parken in Bridgetown en langs de westkust zijn de beste plekken; de vogels komen er vaak tot op tafel. Op Barbados is elk dikbekje met een roestbruine onderstaart deze soort.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. De soort is algemeen en heeft zich goed aangepast aan het door de mens veranderde landschap van Barbados.

Wetenschappelijke naam

Loxigilla barbadensis | Cory, 1886

Cory beschreef de soort in 1886 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Loxigilla werd in 1831 ingevoerd door Lesson. Loxigilla is een samenvoeging van Loxia (kruisbekken) en Fringilla (vinken). barbadensis is Latijn voor 'van Barbados', het enige eiland waar de soort leeft. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Barbados.