Alle soorten › Valkachtigen › Valken en caracara's › Aplomadovalk

Aplomadovalk | Falco femoralis

Aplomado Falcon | Halcón Aleto

De aplomadovalk is een slanke, langstaartige valk van open grasland met verspreide yucca's en mesquitestruiken, ooit wijdverbreid in het zuidwesten van de Verenigde Staten maar daar in de twintigste eeuw vrijwel verdwenen. Sinds de jaren negentig broedt hij, dankzij een langlopend herintroductieprogramma, weer op een klein aantal plekken in het zuiden van Texas.

Aplomadovalk (Falco femoralis)
Foto: Sharkchum74 — CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Bij het nest en tijdens de balts laat de aplomadovalk een snelle reeks scherpe, kekkerende kreten horen, luider en aanhoudender dan bij de Amerikaanse torenvalk. Buiten die situaties is de soort overwegend stil.

Luister: DuetXC880847

Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · Reserva do Setor Sítio de Recreio Caraíbas-Goiânia, Goiás, Brazil · xeno-canto

Herkenning

Een slanke valk met een zwart-wit gestreepte kop, een lichte borst die overgaat in een brede zwarte borstband en een roestoranje onderbuik. De bovendelen zijn donkerbruin tot leiblauw, de lange staart is smal zwart-wit gebandeerd. Juveniele vogels zijn bruiner met meer streping op de borst.

Verwarrings­soorten

De Amerikaanse torenvalk is aanzienlijk kleiner en mist de brede zwarte borstband en de scherp getekende kopstrepen. De slechtvalk is groter en gedrongener, met een brede snor in plaats van de dunne, dubbele kopstreping van de aplomadovalk, en mist de duidelijke driekleurige onderzijde.

Leefgebied

Open, droog grasland met verspreide yucca's, mesquite (doornige peulstruik van het zuidwesten, vormt dichte bosjes) en agave's vormt het kernhabitat, vaak in de buurt van kustvlaktes met zoutgras in het zuiden van Texas. De soort jaagt vanaf lage uitkijkposten op grote insecten, hagedissen en kleine vogels, en broedt bij voorkeur in oude nesten van kraaien of andere roofvogels in een verspreide boom of yucca.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld volgens de USNVC — de vegetatie-indeling van de Verenigde Staten en Canada — en CMECS voor zee en kust.

Verspreiding en trek

Het historische verspreidingsgebied in de Verenigde Staten liep over de droge graslanden van Texas, New Mexico en Arizona, maar door habitatverlies en pesticidengebruik verdween de soort daar in de eerste helft van de twintigste eeuw vrijwel volledig. Vanaf 1985 is een grote populatie in gevangenschap gefokte vogels uitgezet in het zuiden van Texas, waar inmiddels een kleine, zichzelf in stand houdende populatie broedt; het grootste deel van het verspreidingsgebied ligt nog altijd in Mexico, Midden-Amerika en Zuid-Amerika tot in Vuurland.

  • Jaarrond
  • Broedvogel (zomer)
  • Winter
  • Doortrek
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
De kaart is een dichtheidsveld en geen ingetekende arealgrens: hij is opgebouwd uit de waarnemingen zelf en houdt zich daarom niet aan staats- of landsgrenzen. Zowel de seizoenskleur als de kleurdiepte komt per hokje uit de tellingen van GBIF (2006–2026), geteld per hokje van 0,7° en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. Elk hokje wordt afzonderlijk in juni–juli, december–januari en de trekmaanden geteld, en krijgt de kleur van het seizoen dat er wint; een hokje heet pas broedvogel of wintervogel als het andere seizoen er bijna leeg is. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein). Deze soort komt in een klein gebied voor; de kaart is daarop ingezoomd.

Waar en wanneer kijken

De beste kans in de Verenigde Staten ligt in de kustvlaktes met zoutgras van het schiereiland Laguna Atascosa in het zuiden van Texas, waar de uitgezette populatie het dichtst is; zoek naar een slanke valk die laag over het grasland jaagt vanaf een yucca of paal.

Staat van instandhouding

Wereldwijd is de soort niet bedreigd (LC) door het grote verspreidingsgebied in Midden- en Zuid-Amerika, maar in de Verenigde Staten staat de aplomadovalk te boek als bedreigd. Decennialange herintroductie door uitzetten van in gevangenschap gefokte vogels heeft geleid tot een klein, broedend bestand in zuidelijk Texas, dat nog altijd afhankelijk is van voortgezette bescherming van de resterende kustprairie.

Wetenschappelijke naam

Falco femoralis | Temminck, 1822

Temminck beschreef de soort in 1822 als Falco femoralis; het geslacht is sindsdien ongewijzigd gebleven, vandaar geen haakjes om auteur en jaartal. Falco is Latijn voor 'valk'; femoralis betekent 'van de dij' en verwijst naar de roestoranje bevedering op de dijen en onderbuik.